قبل از این که بخواهی در موردمن و زندگی من قضاوت کنی:
کفشهای من را بپوش و درراه من قدم بزن.
ازخیابانها،کوههاودشتهایی گذرکن که من کردم.
اشکهایی را بریز که من ریختم.دردهاوخوشیهای من را تجربه کن.
سالهایی را بگذران که من گذراندم.روی سنگهایی بلغز که من لغزیدم.
دوباره و دوباره برپاخیز...و مجدداًدرهمان راه قدم بزن.
همانطور که من انجام دادم...بعد،آن زمان...
می توانی در مورد من قضاوت کنی!!!
تنهايــــي را ترجيـــح ميدهـــم ؛ به تن هايـــي كه روحشــان با ديگـــريست ...
بزرگـــــــ شدن ؛ آرزوی کودکــــــانــه ای بود که به پشیمانی اش نمی ارزید
دلم حضور مردانه می خواهد
نه اینکه مرد باشد نه ... مردانه باشد
حرفش
قولش
فکرش
نگاهش
قلبش و ...
آنقدر مردانه که بتوان تا
بینهایتِ دنیا به او اعتماد کرد
تکیه کرد
بخاطر مردم تغییر نکن : این جماعت هر روز تورا جور دیگری می خواهند . . .
همه چی آوار شد رو سرم
این فکرا آرومم نمیزاره
لعنت به این احساس
چرا اینطوری میشه؟
مگه نگفتی خوبه؟
خودمو با همین کلمه اروم میکنم
میدونی چی تو ذهنم بود که این جوابو دادی خودم نمیدونم
توکل کردم به خودت
نیمه گمشده را بیخیال شو لطفا ، اگر سهم تو بود که گم نمی شد
” نیمه پیدا شده ” را دریاب !
نه انچنان عاشق باش که هیچ چیز را نبینی
نه انقدر ببین که هرگز عاشق نشوی . . .
اگر يک روز از زندگی من
باقی مانده باشد،
از هر جای دنيا
چمدان کوچکم را میبندم
راه میافتم
... ايستگاه به ايستگاه
مرز به مرز،
پيدايت میکنم،
کنارت مینشينم،
روی سينهات به خواب میروم.
سکوت ، همیشه نشانه رضایت نیست!
شاید کسی دارد
خفـــــه می شـــود
پـشت ِ یـک بـغـض . . .
